Piotr Adamczyk

Piotr Aleksander Adamczyk (ur. 21 marca 1972 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Absolwent XXX LO w Warszawie, PWST w Warszawie (1995). Jego wykładowcami byli m.in.: Anna Seniuk, Mariusz Benoit, Zbigniew Zapasiewicz i Gustaw Holoubek. Na drugim roku studiów wyjechał do Londynu na stypendium do Brytyjsko-Amerykańskiej Akademii Teatralnej. Tam w przedstawieniu dyplomowym zagrał tytułową rolę w Hamlecie (w języku angielskim). Od 1995 występował w Teatrze Współczesnym w Warszawie (Tango, Łgarz, Namiętna Kobieta – wciąż w repertuarze) oraz gościnnie m.in. w Teatrze Polskim w Warszawie (Don Juan) i Teatrze Narodowym w Warszawie w przestawieniu Władza Nicka Deara("Ludwik XIV). Zagrał także w języku włoskim w Emigrantach Sławomira Mrożka w teatrze Sala Uno w Rzymie.

Grał w wielu znanych polskich filmach i serialach: Boża podszewka, Cwał, Sława i chwała. Zagrał tytułową rolę w filmie Jerzego Antczaka Chopin. Pragnienie miłości, która rozpoczęła jego karierę na dużym ekranie. Wystąpił także w międzynarodowych koprodukcjach Karol. Człowiek, który został papieżem i Karol. Papież, który pozostał człowiekiem, gdzie zagrał Karola Wojtyłę. Znane są także jego role w Teatrze Telewizji, m.in.: Ketchup Schroedera, Legenda o św. Antonim, Portret wenecki, Tango, Sprawa Stawrogina, Dwa teatry, Wniebowstąpienie i Wyzwolenie.

Filmografia

Dubbing

Źródło: Filmweb.pl

Spektakle teatralne

Teatr Dramatyczny, Warszawa

• 1992: Roberto Zucco jako Syn Eleganckiej damy (reż. Paweł Łysak)

Teatr Powszechny im. Hubnera, Warszawa

• 1994: Miłość i gniew (przedstawienie dyplomowe) jako Cliff Lewis (reż. M. Benoit)

PWST, Warszawa

• 1995: Odprawa posłów greckich jako Aleksander; Menelaus; Więzień (reż. Z. Zapasiewicz)
• 1995: Opowiastki o panu Cogito (reż. Z. Zapasiewicz)
• 1995: Gwałtu, co się dzieje! jako Kasper (reż. A. Seniuk)

Teatr Współczesny, Warszawa

• 1995: Martwe dusze jako Porucznik (reż. Maciej Englert)
• 1996: Semiramida jako Żołnierz (reż. Erwin Axer)
• 1997: Tango jako Artur (reż. M. Englert)
• 1997: Adwokat i róże jako Marek (reż. Z. Zapasiewicz)
• 1998: Nasze miasto jako Joe Crowell; Si Crowell (reż. M. Englert)
• 1998: Łgarz jako Lelio (reż. Giovanni Pampiglione)
• 1999: Mieszczanin szlachcicem jako Kleont (reż. M. Englert)
• 2001: Bambini di Praga jako Tolek Uhde (reż. Agnieszka Glińska)
• 2002: Wniebowstąpienie jako Charon (reż. M. Englert)
• 2003: Namiętna kobieta jako Mark (M. Englert)

Teatr Polski, Warszawa – gościnnie

• 2001: Don Juan jako Don Juan (reż. Jarosław Kilian)

Teatr Narodowy, Warszawa – gościnnie

• 2005: Władza jako Ludwik XIV (reż. Jan Englert)

Sala Uno, Rzym (Włochy)

• 2007: Emigranci jako XX (reż. Fabio Omodei)^[1]

Teatr Telewizji

• 1995: Żółta szlafmyca jako Sieciech (reż. Andrzej Strzelecki)
• 1995: Abigel (cz. I i II) jako Feri (reż. Izabela Cywińska)
• 1996: Kobieta bez skazy jako Edward Kaswin (reż. Wojciech Nowak)
• 1996: Małka Szwarcenkopf jako Jojne Firułkes (reż. W. Nowak)
• 1996: Mutanci (reż. Tomasz Zygadło)
• 1996: Filomena Marturano jako Umberto (reż. Michał Kwieciński)
• 1997: Sprawa Stawrogina jako Mikołaj Stawrogin (reż. Krzysztof Zaleski)
• 1997: Ketchup Schroedera jako Klimek (reż. Filip Zylber)
• 1997: Legenda o Św. Antonim Pustelniku jako Antoni (reż. K. Zaleski)
• 1997: Uczeń diabła jako Krzyś (reż. Andrzej Szczepkowski)
• 1997: Skarb w płomieniach jako Feliks (reż. Jerzy Gruza)
• 1997: Dziady (reż. J. Englert)
• 1997: Bezdroża serca i umysłu jako Pan de Meilcour (reż. K. Zaleski)
• 1998: Alek jako Zbyszek (reż. Paweł Woldan)
• 1998: Disneyland (reż. F. Zylber)
• 1998: Portret wenecki jako Gustaw młody (reż. Agnieszka Lipiec-Wróblewska)
• 1998: Dama od Maxima jako Książę (reż. Janusz Józefowicz)
• 1999: Dwa teatry jako Chłopiec; Dyrektor drugi (reż. G. Holoubek)
• 1999: Niedobra miłość jako Justyn (reż. Andrzej Łapicki)
• 1999: Gorący oddech pustyni jako Sekretarz (reż. Roland Rowiński)
• 1999: Tango jako Artur (reż. M. Englert)
• 2000: Temida jest kobietą jako Cornoude (reż. Tomasz Wiszniewski)
• 2000: Sandra K. jako Reżyser (reż. Maria Zmarz-Koczanowicz)
• 2001: Łzy jako Jasny Pan (reż. F. Zylber)
• 2002: Dożywocie jako Rafał (reż. Wojciech Pszoniak)
• 2002: Chłopiec i anioł jako Ojciec (reż. Michał Rosa)
• 2002: Szkoła obmowy jako Karol (reż. Piotr Mikucki)
• 2002: Rysa jako Andrzej (reż. K. Zaleski)
• 2003: Po deszczu jako Komputerowiec (reż. M. Zmarz-Koczanowicz)
• 2003: Edward II jako Lightborne (reż. Maciej Prus)
• 2004: Książę nocy jako Stalinowiec (reż. K. Zaleski)
• 2005: Wniebowstąpienie jako Charon (reż. M. Englert)
• 2005: Małe piwo jako Paul (reż. Waldemar Krzystek)
• 2007: Wyzwolenie jako Konrad (reż. M. Prus)

Nagrody

• 2002: Nagroda im. Leona Schillera
• 2003: Nagroda za główną rolę męską na MFF "Stożary" w Kijowie za film Chopin. Pragnienie miłości
• 2004: Małe Berło, nagroda od Janusza Gajosa
• 2005: "Róża Gali" w plebiscycie czasopisma Gala w kategorii "Piękni dziś"
• 2005: Nagroda czasopisma ELLE w plebiscycie "Kogo kocha Elle?"
• 2006: Telekamera Tele Tygodnia w kategorii "Najlepszy aktor"
• 2006: Nagroda czasopisma Elle w plebiscycie "Elle Style Awards" w kategorii "Najlepszy aktor"
• 2006: Laureat Złotej Piątki, plebiscytu czytelników Tele Rzeczpospolitej
• 2006: Wiktor – nagroda dla najpopularniejszego aktora telewizyjnego w 2005
• 2006: Ischia – nagroda za najlepsza rolę telewizyjną w filmach Karol – człowiek, który został papieżem i Karol – papież, który pozostał człowiekiem
• 2006: Nagroda burmistrza Rzymu "Simpatia" za kreację roli Jana Pawła II w ww. filmach
• 2008: Złoty Mikrofon za "wszechstronne aktorstwo radiowe i wybitne interpretacje postaci literackich w Teatrze Polskiego Radia".

Linki zewnętrzne

• Piotr Adamczyk w bazie filmweb.pl
• Piotr Adamczyk w bazie filmpolski.pl
• Piotr Adamczyk w bazie e-teatr.pl
• Piotr Adamczyk w bazie stopklatka.pl

Przypisy